Woensdag, 25 september 2002

Plaats: Sydney, Australia

Lokale tijd: 16:42 uur

Vandaag stond de binnenstadtour op de agenda en zijn we wat belangrijke zaken wezen regelen. Ook zijn we bij belangrijke automarkten geweest, zoals Kings Cross Car Market en de Travellers Auto Barn. De eerste was gevestigd in een garage, waar allerlei backpackers bij hun auto zaten met een bakje koffie. De gewoonte om gewoon iedereen aan te spreken is er ook bij mij ingeslopen, dus ik loop naar een stelletje toe. Hoewel er altijd indianenverhalen worden verteld over het kopen en verkopen van auto’s en dat je hierbij nog vette winst kan maken ook, gaat in ieder geval voor dit stel niet op. Zij waren 3 maanden geleden al klaar met reizen, maar konden hun tot een krot geworden automobiel niet kwijt. In de tweede verkoopplaats was een klein grappig kereltje de baas, die op aussiewijze uitlag gaf aan ons argwanende Dutchies. Verder zijn we nog wezen shoppen en zijn we bij het Travellers Contact Point geweest. Tevens een Medicare pasje geregeld en een taxfilenumber aangevraagd bij het belastingkantoor. De belangrijke papperassen regelen is een verademing t.o.v. Nederland. Waar in Nederland chagerijnige baliemedewerers je afbekken is hier alles zeer relaxt. Daarna kon iedereen zijn eigen weg volgen. Ik heb even een telefoonkaartje gekocht. ’s avond zijn we met de hele groep gaan stappen, waarbij we voor een groot gedeelte in O’ Malley’s zijn blijven hangen. Er trad een livebandje op die echt alles konden spelen, het bier smaakte goed en er heerste een gezellige sfeer. Zo gezellig dat ik om 03.30 pas naar het hostel ging terwijl we er om 06.30 al uit moesten voor een lange wandeltocht door het National Park: the Blue Mountains.

Dinsdag, 24 september 2002

Plaats: Sydney, Australie

lokale tijd:06:05 uur

He he, eindelijk in Sydney… Maar eerst wil ik even mijn beleving van Hong Kong neerpennen.

Met de gehele groep, werd er een rondleiding gegeven door Hong Kong. Helaas was het redelijk mistig (of was het de smog) dus van de vergezichen konden wij weinig aanschouwen. Toch werden de ”views” toegelicht door ons chinese reisleidster. Na de bustocht, hebben we een havencruise gemaakt, waarbij we ook een door de “wijk op het water” hebben gevaren. Ongelooflijk om te zien. Allemaal bootjes in en naast elkaar. Huis voor deze mensen, stukken wrakhout voor ons. De boot waarop we zaten was een oude visserboot, die naarstig werd bestuurd door een oud chinees vrouwtje. Op een gegeven moment ‘toverde’ zij een laken weg, waaronder allerlei prullaria lag. Toen wij na een paar hints geen acht sloegen op haar spulletjesm ging ons chinees kapiteinsvrouwtje zitten bellen, om ons er vervolgens uit te gooien bij het Junbo Restaurant (zie voorbereidingen voor een foto). Het restaurant was ontzettend mooi, ingericht met chinese kitscherigheid, die overvloedig aanwezig was. Draken en andere iconen keken ons toe. Wat we kregen voorgeschoteld was niet hetzelfde als wat je hier in een restaurant krijgt, maar bestond voornamelijk uit kleine hapjes. Het eerste hapje was een loempia, daarna kregen wij een bapao broodje en wat we daarna kregen kan ik jullie niet vertellen. De raarste hapjes kwamen oorbij en onder het motto: wat de boer niet kent dat eet hij niet, bleef er dan ook steeds meer staan. Het leek zowaar op een aflevering van Now or Never, waarbij mensen ook ondefinieerbare hapjes moesten eten en er daarna pas werd medegedeeld dat stierenkloten waren. Dit alles moest worden gegeten met chopsticks (stokjes), wat natuurlijk voor enige hilariteit zorgde.

Na het restaurant werden we losgelaten in het centrum van Hong Kong. al gauw kwam er een geur op ons af die mij het eerst deed denken aan een vuilniszak die te lang heeft gestaan. Ook werd ik, toerist met afritsbroek en rugzak, om de paar meter aangesproken: wanna buy fake Rolex!!! Ook goedkope maatpakken, auto’s, sierraden en een toekomstvoorspelling werden aangeboden.

Het dualisme in Hong kong is echt ontzettend: glanzende wolkenkrabbers en oude woningkrotten staan naast elkaar. Ik ben samen met een reisgenoot nog even het steegjesstelsel ingedoken. Een gangenstelsel waar in Chinese vechtfilms duistere zaakjes voordoen. Wat ook bleek toen ik en een reisgenoot onze fotocamera’s pakte. Een aantal kleine Chineesje doken nog donkere plekken van het steegjesstelsel in. Aangezien het nogal bedrukkend was, zijn we weer naar de haven gelopen waarbij ik nog een aantal foto’s heb gemaakt van de skyline van Hong Kong.

Hong Kong heeft haar charmes. Mooi en erg leuk om gezien te hebben, maar niet mijn stad (want dat is Utreg m’n stadsie In het vliegtuig naar Hong Konghad ik opgemerkt dat mijn plaats in het vliegtuig er eentje was in het gangpad. Laten we nu net weer een ander vliegtuig hebben met een andere opstelling, waarin de desbetreffende stoel toch in het midden zit.

In het vliegtuig weren wij verrast dooe een opkomende zon boven een helder Sydney: FANTASTISCH!

Helaas kon ik er geen foto van maken, aangezien mijn spiegelreflexje niet in mijn handbagage zat. Toen ik bij de douane in Sydney kwam (die zeer streng is) werd er in mijn handbagage ” some brown stuff” aangetroffen. Althans dat was zo op de scan te zien. Toen bleek dat dit een doodgewoon shampooflesje was, werden de eerste Australische woorden tegen mij gezegd: no worries, mate!!!

In de busrondleiing viel me al op dat Sydnet ontzetten schoon is. Een zeer mooie een gave stad. Een verademing na Hong Kong. Na een introductiesessie van Australian Backpackers met de Harbour Bridge (06:00 uur) en het operahouse op de achtergrondwerden we naar het hostel gebracht. Ik had toevallig net een komen die ik uitsluitend met andere reisgenoten kon delen: mazzel bleek al gauw! Toen de backpacks in het Hostel lagen zijn we Sydney in gegaan en kregen in het Hydepark (13:00 uur) een verhaal wat er ons allemaal stond te gebeuren de komende dagen.

Daarna wilde ik even geld pinnen met mijn postbankpas, maar dit bleek toch niet zo makkelijk te gaan want mij pas werd geweigerd onder de melding: no valid pass! AAAAH! Zit je daar midden in Sydney, zonder geld. Ik zag al een zware toekomst als backpacker tegemoet in een kartonnen doos. Toch maar even naar het Opera House gelopen, via de Botanic Gardens. Schitterend zoveel plantensoorten, ook vlogen er gigantisch vleermuizen rond. Op de terugweg bleek mijn Pinpas het toch weer te doen, overigens hadden alle mensen met een postbankpas dit probleem. ’s Avonds hadden we een BBQ op het dak van de Wood Duck in met een mooi uitzicht over Sydney. Lekker gegeten, zeer goed gedronken en met veel mensen een praatje gemaakt. Ik ben toch rond 11 uur naar huis gegaan, aangezien ik ontzettend last had van de jetlag en het 48 uur niet slapen… Gelukkig waren voor mij al een paar mensen ingestort van de slaap, dus ik ben toch weer een bikkel geweest!

Maandag, 23 september 2002

plaats: Hong Kong

lokale tijd: 14:23

Ik zit hier op een hotelkamer in Hong Kong waar ik even bij kan komen van een vlucht van 12 uur. Het afscheid op Schiphol was voor de achterblijvers een zwaar moment. Ikzelf was hartstikke rustig. Zoals ik al eerder heb gezegd, waren bij mij de dinsdag en de woensdag voor vertrek erg zwaar (in 48 uur, maar 3 uur geslapen). Alleen zaterdagavond stond ik nog even raar te kijken toen ik al die zooi niet in mijn backpack kreeg. Toen ik door de douane ging, was er geen weg meer terug. Na het ”boarden” bij de gate zat ik voor het eerst in het vliegtuig naar zo’n verre bestemming. Natuurlijk zat ik als persoon van 1,93m weer in het midden waardoor mijn knieschijven het te verduren hebben gehad. Ik heb naar 3 films zitten kijken: showtime, skulls II en Bad Company. Hoewel het in deze hotelkamer in HOng Kong een mooi moment is om te gaat slapen, lig nu toch weer te schrijven. Reden: Iemand is met een boor een kastje aan het ophangen! Inmiddels is hij opgehouden, dus ik ga nog even een tukkie doen voordat ik Hong Kong ga bekijken.

Zaterdag, 21 september 2002

plaats: Utrecht Nederland

Lokale tijd: 14:12 uur

Net voor de laatste keer naar het stadsie geweest. Het is voor het eerst dat ik langer dan 5 weken buiten de stad ben. Ik heb een vreemd soort voorliefde voor Utrecht en als ik buiten de stad ben geweest en ik zie vanaf de snelweg de dom al weer zichtbaar worden, dan denk ik: ‘hè hè, bijna thuis!’

Denkend aan m’n stadsie komen toch de twee stadsliedjes omhoog, ik moet het even kwijt hoor:

Als ik boven op de Dom kom

Kijk ik even naar benee

dan zie ‘k ’t ouwe Grachie

‘t Vreeburg en wijk C

Ja, dan springt m’n hartsjie open

ik ben trots, wat dach-ie wat

d’r is geen mooier plekkie

as utereg mijn stad, as utereg mijn stad

Utrecht mijn stadje daar gebeurt van allerhand.

Het bruist aan alle kant in ‘t hartje van het land.

Sterrenwijk, het Houtplein en het Lange Rozendaal.

Utrecht het mooist van allemaal.

Zo hè hè, dat lucht op! Ik hoop niet dat ik te veel alcohol nuttig in Australië, want als ik in dronkenschapfase 4 zit, begin ik ook meestal deze liedjes te zingen. Vooral als ik in het buitenland ben!

Ik heb die backpack nog niet ingepakt. Zoiets spannends bewaar ik toch voor vanavond. Zo ben ik dan ook wel weer, dat dan weer wel! Ik heb net de nieuwe cd van Hans Teeuwen gekocht, mijn favoriete cabaretier, dus dat wordt schateren de komende dagen

Vrijdag, 20 september 2002

Plaats: Utrecht, Nederland

Lokale tijd: 12:47 uur

Net even een spammailtje de deur uitgedaan, naar iedereen in mijn adressenboekje. Bedankt voor de leuke reacties!

Ik hoorde gisteren van een Lord-of-the-Rings-fan, dat op 22 september Frodo en Bilbo Baggins jarig zijn. Bilbo vertrok op die datum en ging op reis naar het rustige Rivendell en Frodo kreeg de Ring in handen, waardoor zijn grote avontuur begon. Is het toeval dat ik ook 22 september vertrek!? Lekker belangrijk, zou ik zo zeggen!

Vandaag eens even kijken of ik alles in de BackPack krijg!

Mijn dank is groot!

Gelukkig heb ik hulp gekregen bij het beheren van weblog.pagina.nl, de weblog linkdump van startpagina.nl. Ach ja gaat deze pagina tijdelijk beheren.

Zomaarwat

Een linkdump en (Aussie-) lifelog tegelijk.

Ach ja, het blijft toch leuk om af en toe een linkje te dumpen.

Down Under

Nou, zondag is het zo ver! Dan vertrek ik richting Australië voor een paar maandjes!

Donderdag, 19 september 2002

Plaats: Utrecht, Nederland

Lokale tijd: 19:57 uur

Gisterenavond was het weer ouderwets gezellig met collega’s onder elkaar. Wel grappig dat met een paar alcoholische versnaperingen de verhalen over verhoudingen en andere geheimen op de werkvloer toch naar boven komen. Ik heb een aantal wonderbaarlijke dingen gehoord. Vanmiddag heb ik alle belangrijke papieren lopen scannen. En zoals het de afgelopen dagen wel vaker gaat met apparaten in buurt: mijn scanner is stuk. Hij scant alles maar voor de helft en er zit een rare blauwe kleur over de scans. Weet iemand wat het is?! Zal wel rijp zijn voor de prullenbak.

Verder brak maandag het tondeusegedeelte van mijn scheerapparaat af, hoewel het toch een echte Braun is. Dinsdag kon ik mijn Outlook Express niet meer benaderen. Een echte hardnekkige vastloper en dat onder Windows XP. Ik heb nu Outlook geïnstalleerd en gelukkig kon ik alle oude berichten makkelijk importeren. Dat zijn van die dingen hè: normaal doen ze het altijd, maar niet als je het echt nodig hebt! Grrr.

Vanmiddag ben ik ook naar de propeadeuse-uitreiking van mij zus geweest. Waarbij ik weer vlak bij het gebouw kwam waar ik mijn studie heb afgerond. Leuke herinneringen kwamen weer boven, maar ook de herinneringen foutjes in de administratie waarbij ik belangrijke studiepunten misliep. Achteraf bleek dat de uitreiking plaatsvond in de grote zaal van het FEM-gebouw. Dus ik moest alsnog mijn school in, waar ik 3 en half jaar geleden voorgoed afscheid van genomen had. Toen bleek dat bij het openen van de zaaldeur, de hele zaal al vol zat met trotse familie en vrienden van een andere studiegroep, begonnen een aantal mensen een beetje te zweten. Waar moet je nu ineens 200 man kwijt? Er was nog een zaal voor 100 mensen over. Ze hebben de groep door midden gehakt en wij zaten bij de tweede groep die drie kwartier moest wachten op de andere 100 geluksvogels. Leuk is het toch dat deze mensen je moeten leren organiseren en het zelf niet eens kunnen.

Vanavond maar even de laatste hand leggen aan de zomaarwat down under pagina!

Woensdag, 18 september 2002

Plaats: Utrecht, Nederland

Lokale tijd: 11:43 uur

Afgelopen nacht bijna niet geslapen. Ik lag maar te draaien… Misschien toch de zenuwen. Ik heb de slechte eigenschap dat ik belangrijke dingen altijd tot het laatst uitstel. Oké, de echt belangrijke dingen heb ik wel: paspoort, visum, rijbewijs en creditcard. Maar de laatste dingetjes zoals het kopiëren van belangrijke papieren en andere reisspulletjes die je echt moet hebben zijn nog niet gehaald. Ik denk dat ik vanmiddag maar even Beversport ga leeg kopen. Ik moet ook even kijken of ik alles wel in die backpack krijg. Ja, het valt niet mee als je voor het eerst gaat “bekpekken”. Vanavond heb ik een etentje met mijn, inmiddels, ex-collega’s in Nieuwersluis.